De combi van wonen en werken was voor mij een soort tweede natuur geworden

Afgelopen weken liep ik aan tegen een wonderlijke ontmoeting van tegendelen in mijzelf.

Al vanaf dat ik het ouderlijk huis uit ben (ooit, lang geleden :D) heb ik wonen en werken gecombineerd. De eerste jaren betrof dat alleen de administratie van ons eigen bedrijf. Nadat mijn eerste kindje was geboren, werd al het werk vanuit huis verricht.

Althans…

Toen mijn oudste dochter net was geboren, begin jaren tachtig, hadden mijn man en ik een krantje dat wekelijks werd uitgegeven waarin particulieren in advertenties hun tweedehands spulletjes konden aanbieden. Het heette ‘de Particulier’ en was een hilarisch succes. Wat niet betekent dat het ook een financieel succes was. 🙂 We gingen er destijds vanuit dat de meeste mensen deugen en de formule van het krantje was dat je de advertentie pas betaalde als je ook daadwerkelijk je spulletjes verkocht had. Niet iedereen volgde die gedachte.

De krant werd opgemaakt en gedrukt bij Dagblad Tubantia in Enschede.

In die tijd werden kranten nog deels handmatig opgemaakt; teksten werden in kolommen op papier geprint dat vervolgens werd gesneden en geplakt. De wijze waarop de mensen bij Tubantia dat deden, was niet helemaal naar onze zin. Het was in ieder helemaal niet naar mijn zin. De oplossing lag er in dat ik wekelijks naar Enschede afreisde om op de opmaak toe te zien.

Ook weer hilarisch, want baby ging mee!

De directeur van Tubantia woonde iets verderop in het volgende dorp en om kosten te besparen reisde ik met hem mee. Reiswieg achterin de auto; een enorm ding nog want maxi cosi’s bestonden nog niet. Enfin, in het kantoorgebouw werd op de dag dat ik er was, een ruimte vrijgemaakt waar ik en baby konden verblijven en ik ook ongestoord borstvoeding kon geven, want dat was de reden dat baby mee was. Tussendoor deed ik waarvoor ik gekomen was.

Ook later, toen werk- woonsituatie veranderden en ik er alleen voor kwam te staan, combineerde ik wonen en werken.

Als alleenstaande moeder en kleine zelfstandige een ideale oplossing om opvang- en crèche gedoe te omzeilen. Dat betekende soms wel dat ik lange avonden moest doorwerken, maar het leverde wel op dat ik mijn eigen werk vorm en inhoud kon geven, er voor de kinderen kon zijn (ook als ze onverwacht ziek waren), acte de présence op school kon geven en een financieel onafhankelijk bestaan op kon bouwen, zonder afhankelijk te zijn van een uitkering.

Die combi van wonen en werken was voor mij een soort tweede natuur geworden. Tot nu.

Als alles om je heen verandert, verandert ook alles in jezelf. Als alles in jezelf verandert, verandert ook alles om je heen.

Want zoals jij bent, is je huis en zoals je huis is, zo ben jij.

De ontmoeting van tegendelen, waar dit 5-aarde jaar 2022 een soort patent op heeft, vindt op allerlei terreinen en in allerlei vormen plaats.

Buiten je, binnenin je. In relatie met je omgeving. In je relatie met jezelf en in je relatie met de ander.

Dat het tegendelen zijn is echter een illusie.

Elk tegendeel is onlosmakelijk verbonden met zijn counterpart. Elke ‘dote’ heeft een ‘antidote’. Elke medaille heeft een keerzijde. Zonder het één verliest het ander zijn recht van bestaan. Maar soms moet je eerst die tegendelen zien voordat je het samenspel tussen die twee kunt begrijpen.

En soms gaat dat andersom.

Het combineren van wonen en werken was voor mij net zo vanzelfsprekend als moeder zijn, als het werken met Feng Shui en Nine Star Ki, en als dag en nacht. Tot nu.

Ik ga namelijk (weer) verhuizen.

Wat dat betreft mag ik mezelf zo langzamerhand een ervaringsdeskundige noemen. 🙂 Dit keer verhuis ik echter niet naar een woon- werkpand. Het werken wordt voor het eerst sinds 40 jaar (!) gescheiden van het wonen. Ondanks mijn zoektocht was er niets te vinden waarin die combinatie kon blijven voortbestaan. Dus krijgt het werken een eigen plek. Het voelt alsof ik een beetje tegen de stroom in beweeg. Tegelijk is ook dit een ervaring van de ontmoeting van tegendelen door ze ieder afzonderlijk beter te leren kennen. Kennelijk heb ik in veertig jaar in voldoende mate geleerd het wonen en werken te laten samengaan en samenwerken.

Het voelt als een uitdaging.

Het voelt als een avontuur. Iets verkennen en ontdekken waar ik (nog) niet zo vertrouwd mee ben. Dat maakt ook onzeker merk ik. Hoe gaat dat werken? Eigenlijk werkt dat trouwens al, want dit blog schrijf ik in de zon, op de veranda van mijn huisje in het bos. Mijn beste teksten schrijf ik inmiddels hier. Het hele Nine Star Ki Event is hier, in het bos, ontstaan. Dicht bij de natuur en de natuurlijke ordening van cyclische processen die hier door alle blaadjes en takken van alle bomen en planten me voortdurend toegewuifd worden.

Kennelijk hebben mijn innerlijke processen en nieuwe uiterlijke werkelijkheid nodig waarin ze zich kunnen herkennen.

Want zoals jij bent, is je huis en zoals je huis is, zo ben jij.

Tegelijkertijd zie ik ook dat als je, na integratie, de tegendelen juist uit elkaar trekt, het veld dat ze samen creëren, duidelijker zichtbaar wordt en deze meer ruimte krijgt.

Meer speelruimte in het veld van creatie. Ik ben er kennelijk aan toe. 🙂

Ik ben benieuwd wat er zichtbaar gaat worden.

Ik ben benieuwd naar de volgende fase van ontwikkeling. In ieder geval ben je straks (na de verhuizing) van harte welkom! Letterlijk en figuurlijk want we krijgen toch weer een winkeltje, op een gezellige plek die zich nog meer in hartje binnenstad Zutphen bevindt. Ha! Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. 🙂

Ons nieuwe adres is Korte Beukerstraat 21, 7201 KP Zutphen.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaring. Heb je een woon-werk combinatie, of juist bewust niet, en hoe bevalt dat? En wat heeft een verhuizing, of het juist het nooit hoeven te verhuizen jouw gebracht? Laat je het weten in een reactie onder dit bericht?

Dank je wel, Nina

8 gedachten over “De combi van wonen en werken was voor mij een soort tweede natuur geworden”

  1. Goedemorgen, dank voor het delen van deze beweging in jouw leven Nina.
    Ik ben in dit kader op een heel ander spoor aan het denken en voelen.
    Kan ik ruimte maken in mijn woonomgeving voor vluchtelingen uit Ukraine zónder dat ik mijn ‘zwaar bevochten’ (dat klinkt heel raar nu in dit verband) eigen ruimte helemaal kwijtraak? Kan ik opschuiven en delen als de nood aan de man is?
    Ik heb me altijd afgevraagd hoe ik gehandeld zou hebben in de tweede wereldoorlog, waar vel mensen volop ruimte gaven aan Joodse mensen in nood.
    Nu komen voor mij, al is deze situatie (nog) anders, die dilemma’s echt dichterbij.
    Niet het wonen en werken scheiden (belangrijk!) maar leven en hulp bieden spelen in mijn hoofd en hart nu een rol. benieuwd hoe anderen hiermee omgaan in zichzelf.
    Yvonne

    1. Hi Yvonne, dank (met vertraging) voor jouw reactie op deze blog. Wat een interessante vraag werp je daar op: ‘kan ik opschuiven als de nood aan de man is?’. Dat is zo’n fundamentele vraag! Het omvat de vraag of je je eigen wensen, noden en behoeften kunt aanpassen aan veranderende omstandigheden. Het past een beetje bij de uitwisseling van gedachten die ik met Sjaak had in relatie tot de Volle Maan blog van februari over mee- en tegenkrachten.
      We zijn nu al even wat verder in de tijd en ik ben benieuwd Yvonne of je voor jezelf meer duidelijkheid hebt gekregen over de het thema ‘leven en hulp bieden’. Ik ben benieuwd om erover te lezen.
      Harte groet, Nina

  2. Yvonne de Haan-Moorer

    Wat een knettergoede beslissing. Uit mijn eigen ervaring weet ik wat die transitie met je doet. Meer dan je nu kunt bevroeden. Het is zo bevrijdend en het doet zoveel met je lijf en geest. De focus die ontstaat geeft zoveel rust. Gefeliciteerd met deze mijlpaal, want zo kun je dit wel noemen. Kun je nagaan wat er allemaal gaat ontstaan. En je leverde al zoveel moois. Dat wordt booming. Heel veel inspiratie gewenst en ook veel goeds, geluk en vooral gezondheid!
    Lieve groeten – Yvonne de Haan
    PS: zondag ben ik niet in Zutphen helaas. Mooie dag gewenst

    1. Lieve Yvonne, dank je wel! Ha, het was niet eenvoudig en ik werd er ook door omstandigheden min of meer toe gedwongen, maar het is wel een verandering. Moet er nog een beetje aan wennen :-). Maar dat komt mettertijd wel goed. Ja, ik denk dat jij je heel goed kunt voorstellen wat deze transitie teweeg kan brengen. Het lijkt er op dat er meer ruimte gaat ontstaan voor mij als mens en daarnaast mijn rol in mijn werk. Dank, dank voor je felicitaties en je complimenten. Tot snel!
      Harte groet, Nina

  3. Elly+Orsel-Scholten

    Hallo Nina,

    Zojuist je laatste blog gelezen en je laatste Nina live van vandaag geluisterd. Dank wederom voor jouw passie, zoals je alles overbrengt en je ook inspireert.
    De ontmoeting met de tegendelen in jezelf in dit 5 aarde jaar zijn ook voor mij heel duidelijk aanwezig.
    Jij gaat na 40 jaar wonen en werken scheiden; ik bewonder je voor de uitdaging, die je aangaat.
    Ook ik kom nu de ontmoeting met tegendelen in mezelf heel confronterend tegen. Ook ik sta voor een mogelijke verhuizing.
    Morgen ga ik kijken naar een andere woning en de twijfel of ik de eventuele verhuizing zal aan gaan is heel groot. Ik ga dan voor het eerst in 41 jaar iets verder weg wonen van mijn jongste dochter, met wie ik een diepe band heb. Maar mijn huidige woning roept de laatste 3 jaar zoveel negatieve energie in mij op, dat ik me genoodzaakt voel om letterlijk van woonplaats te veranderen.
    Ik wens je veel succes met het scheiden van wonen en werken.
    En wat de mensen uit Oekraine moeten meemaken is hartverscheurend.
    Hartelijke groet,
    Elly

    1. Hi Elly, dank je wel voor je reactie. Mijn excuus voor mijn late reactie… ik was druk met verhuizen. 🙂 Zo te lezen sta jij ook voor ingrijpende veranderingen. Ik ben benieuwd of je intussen een besluit hebt genomen over de woning die je hebt bekeken. Is het iets voor je? Denk je dat je er prettig zult wonen?
      Ondanks de uitdagingen waarmee veranderingen gepaard gaan, bieden ze ook kansen. Zo kijk ik er graag naar. Veranderingen helpen ook om te vernieuwen zodat we niet voortdurend maar hetzelfde blijven doen als we altijd gedaan hebben.
      Laat je nog even weten hoe het je vergaat? Ben er benieuwd naar!
      Harte groet, Nina

  4. Marie-José+Moens

    Verhuizen….ha, ja daar kan ik over mee praten!
    Vorig jaar een intens en veranderend jaar meegemaakt, door in een nieuw huis en daarmee ook nieuwe omgeving te komen. Dat heeft geleid tot een nieuw gevoel binnenin mezelf, puur door de ruimte en de rust van deze nieuwe woning. Opnieuw balans opmaken, letterlijk ook door de fengshui toe te passen die je mij leerde in dit zelfde jaar. Vanuit het teruggrijpen op een oud vertrouwd gevoel een zijweg ingeslagen met een andere job en deze onlangs vanwege een ‘unheimlich’ gevoel weer achter mij gelaten. Deze oude jas past mij niet meer…maar wat dan wel? Opnieuw aarden en ‘landen’ op een andere plek vergt tijd en energie, maar dus ook weer nieuwe inzichten. En een soort van ver-gezicht, vanuit een ander punt de dingen zien, aanschouwen en overzien. Wat dan weer leid tot nieuwe keuzes. Vanuit deze ervaring wens ik jou ook veel interessante ontdekkingen met het aangaan van dit woon en leef avontuur Nina.
    Ik blijf graag op de hoogte! ;-))

    Warme groet Marie-José

    1. Hi Marie-José, ja, ik weet dat je erover mee kunt praten. Is inmiddels bij jou de ‘verhuisstof’ een beetje neergedaald? Wat fijn dat je nieuwe woning je ook innerlijk meer ruimte en rust heeft gebracht. We staan er soms onvoldoende bij stil hoeveel impact het huis of de omgeving heeft waar je woont! Het is zo fijn dat Feng Shui kunt toepassen om dat te begrijpen en om je nieuwe plek nog meer passend te maken bij wat jij nodig hebt!
      Juist de verandering van huis en omgeving maakt dat er ook processen van verandering in jezelf op gang komen. En ja, dat duurt even voordat dat geland is. Ik weet het, ik zit er nu ook nog middenin! 🙂
      Dank je wel voor je goede wensen!
      Harte groet, Nina

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: